01 maart 2006

Een nieuwe Derde Weg?

In de toenemende spanningen tussen de islamitische wereld en de rest zien we twee houdingen opduiken die allerminst op begrip of sympathie van onzentwege kunnen rekenen.

Een eerste groep vindt het nodig om de Amerikaanse neocon-administratie van Bush achterna te lopen, naïef en valselijk ervan overtuigd dat de “Amerikanen tenminste bereid zijn tegen de islam te strijden”. Wat uiteraard totaal niet het geval is. De Amerikanen werken aan hun geopolitieke belangenbehartiging, steunen de zionistische geopolitieke agenda, kiezen voor de indamming van een potentieel machtige Euro-Russische ruimte en gebruiken daarvoor indien nodig de islam als bondgenoot zoals in Kosovo, Tsjetjenië en Pakistan of het opdringen van het Turks EU-lidmaatschap. De Brzezinski-doctrine lijkt een constante te zijn geworden in het beleid van de Amerikaanse presidenten en hun Administraties, los van hun partijpolitieke en ideologische achtergrond. De neocons staan bovendien voor een imperialisme van politiek en economisch liberalisme. Compleet onaanvaardbaar voor wie een sterk en onafhankelijk Europa wenst.

Een tweede groep meent vanuit anti-Amerikaanse en anti-zionistische beweegredenen partij te moeten kiezen voor de islamitische wereld, de fundamentalistische groepen en staten incluis. Blijkbaar gaat men voorbij aan het islamitische imperialisme dat het als veroveringsgodsdienst ook op het christelijke of oude, Indo-Europese erfgoed van ons, Europeanen gemunt heeft. Het feit dat de nationaal-socialisten destijds een eerder pro-islamitische houding aannamen speelt hier bij sommigen ook een rol. Maar bijzonder veel van de huidige Europese stadswijken zijn niet meer wat ze waren in die tijd. Tijden veranderen, politieke en maatschappelijke problemen veranderen eveneens. Aan het begin van de 21ste eeuw is er een militante en anti-Europese religie in Europa aanwezig met een paar miljoen aanhangers. De ene al radicaler en fanatieker dan de andere, maar hoe dan ook niet-Europees en onverzoenlijk met een aantal basisprincipes uit de Europese beschaving. Dit neemt niet weg dat de discussie over de hier aanwezige vreemdelingen niet mag vernauwd worden tot een discussie over de islam. Het gaat over de discussie: kunnen we tolereren dat men vreemdelingen (andere cultuur, religie,...) invoert voor het vervullen van economische behoeften? We zeggen duidelijk neen, los van het feit of het nu al dan niet over islamitische vreemdelingen gaat.

Het simplisme waarbij je voor de één kiest als je tegen de andere bent is aan ons niet besteed. De vijand van je vijand is niet noodzakelijk jouw vriend! Benjamin Barber stelde een nieuwe grote breuklijn destijds voor als “Djihad” versus “McWorld”. Welnu, beide kunnen afgewezen worden! Geen van beiden kunnen het ideaal vertegenwoordigen.

Onlangs werd het verhaal gelanceerd dat de ganse saga omtrent de Deense cartoons gestart werd vanuit neoconservatieve kringen. Indien dat zo zou zijn, hoewel ondermeer de Bush-administratie snel en meermaals de cartoons afkeurde, dan zij het zo. Punt is: de cartoons zijn een humoristische kritiek op wat gaande is in de islamitische wereld. Terecht, en als Europeanen hebben wij het recht ondermeer via cartoons daar een mening over te verkondigen. Spijts de islamwereld, spijts de multicul-lobby, spijts al diegenen die zich als Europeanen schamen, excuses willen aanbieden of de cartoons gewoon afkeuren. Dit betekent geenszins een aanvaarding of goedkeuring van de neoconservatieve visie. Dit betekent wel: opkomen voor onze Europese eigenheid, tegen de haat of afkeuring vanwaar die ook afkomstig moge zijn, zonder geloof te hechten aan allerlei complottheorieën. Voor een Europees Europa, niet veramerikaniseerd, niet geïslamiseerd! Een Derde Weg voor ons Europa.


Geen opmerkingen: