11 maart 2006

Wijlen Slobodan Milosevic, vervolgd wegens niet passend in Amerikaanse geopolitiek



Er komt een vervroegd eind aan het proces tegen de voormalige Joegoslavische president Slobodan Milosevic in Den Haag. De man is zaterdag 11 maart 2006 overleden in zijn Nederlandse cel. Slobodan Milosevic was 64. Vijf jaar geleden werd hij uitgeleverd aan het VN-Joegoslavië-tribunaal in Den Haag. Zijn proces ging vier jaar geleden van start. Een proces dat als historisch werd beschouwd en beslissend voor de vraag of internationale strafgerechtshoven een toekomst hebben als instrument in de liberaal-kapitalistische New World Order zoals die vanuit Washington, de hoofdsponsor van het Joegoslavië-tribunaal, gepropageerd wordt.

De Amerikanen verwerpen zelf nochtans de idee van een Internationaal Gerechtshof. Ze hebben het steevast over een "kangoroo court", een schertsrechtbank, waar eventuele Amerikaanse betichten geen eerlijk en rechtvaardig proces zouden kunnen krijgen als de politieke conjunctuur tegenzit en de Amerikanen de zaak niet controleren. Een fundamenteel wantrouwen dus tegen de mogelijkheid van eerlijke tribunalen. In de plaats willen ze wel ad hoc-tribunalen, die ze in het de beste traditie van Amerikaans unilateralisme kunnen manipuleren en die Amerikaanse belangen moeten dienen – zeker geen Amerikanen veroordelen. Het internationaal strafhof in Den Haag is daar geen uitzondering op. Geen enkele Amerikaanse soldaat kan voor het tribunaal in Den Haag gebracht worden, hoewel sommigen die in Irak actief waren/zijn hiervoor zeker in aanmerking kunnen komen.

In die optiek wordt ook het Joegoslavië-tribunaal gefinancierd door Washington, dat een zorgvuldig oog houdt op het personeel dat er werkt. De aanklagers zijn grotendeels in handen van Amerikanen. De aanklagers en de rechters zijn zorgvuldig uitgekozen. Opvallend is bijvoorbeeld het ontbreken van personeel uit het voormalige Oostblok en de (ex)-communistische wereld. De christelijk-orthodoxe wereld, met haar Russisch-Servisch-Griekse bondgenootschappen en vriendschapsbanden wordt gewantrouwd. Het is duidelijk een politiek tribunaal. Naar het voorbeeld van die in Duitsland (Nürnberg) en Japan, waar niet alle oorlogsmisdadigers uit de Tweede Wereldoorlog – zoals de verantwoordelijken voor het moorddadige bombardement op Dresden (ten minste 100.000 doden) of die voor het gooien van atoombommen op Hiroshima en Nagasaki (150.000 directe doden) – maar enkel die uit de verliezende landen werden berecht. Een tribunaal om de verliezers nog eens extra na te trappen.

Hoofdaanklager Carla Del Ponte, en ook de Britse rechter-voorzitter Richard May die Milosevic nauwelijks het woord gunde, zien het blijkbaar ook zo. De opening van het proces tegen de voormalige Joegoslavische leider was geen feitelijke, nuchtere en objectieve aanklacht, maar een politiek pleidooi, een veroordeling van Milosevic’s vermeend streven naar een "Groot-Servië" op de Balkan. Dat zou de oorzaak zijn van alle leed en dus van alle gruwelen die er zijn gebeurd en dus is Milosevic zo schuldig als hij groot is. Op geen enkel moment werd gewag gemaakt van de georganiseerde misdaad die via het UCK haar vrijhaven-territorium wenste uit te breiden, op geen enkel moment werd gesproken over de islamitische internationale die Mudjahedin-strijders van over de ganse wereld aantrok om in de Balkan de radicale islam te verspreiden.
De "emocratie" ontbrak niet in het betoog van Del Ponte en van haar medewerker Geoffrey Nice, die videobeelden lieten zien van kampen (waarvan sommige vervalsingen zouden zijn volgens het Internationaal Comité voor de Verdediging van Slobodan Milosevic) en van slachtoffers van Serviërs. Ook werden bandopnames afgespeeld, die westerse geheime diensten zouden hebben gemaakt (of nagemaakt?), waarvan geen enkele garantie van authenticiteit en volledigheid bestaat en die dus in principe onbetrouwbaar zijn.

Del Ponte onderstreepte dat het proces niet tegen de Serviërs wordt gevoerd, maar alleen tegen Milosevic. Waarom werden dan geen beelden getoond van verdrijvingen van Serviërs door Bosnische moslims en Kosovaren? De etnische zuivering ten nadele van de autochtone Servische bevolking in de provincie Kosovo kan moeilijk ontkend worden. Waarom werden de ambities van de Bosnische president Izetbegovic voor een Bosnische islamitische staat via etnische zuivering van Kroaten en Serviërs niet gelaakt? Waarom werd de "groot-Albanese" ideologie van het Kosovaars Bevrijdingsleger (UCK) – die de steun heeft van Duitsland en van de Verenigde Staten - niet aan de kaak gesteld? Waarom werden hun leiders niet voor het tribunaal gedaagd? Del Ponte kwam niet verder dan te zeggen dat alles wat de Serviërs in Kroatië, Bosnië en Kosovo overkwam ook de schuld van Milosevic was!

Het tribunaal heeft hier en daar wel een Kroaat en een Moslim opgepakt en kort voor het begin van het proces-Milosevic werden voor het eerst zelfs twee Kosovo-Albanezen gearresteerd. Om de schijn te wekken dat het Joegoslavië-tribunaal "eerlijk" werkt werden kleine garnalen in de gevangenis gegooid, terwijl de leiders ongemoeid worden gelaten. Carla Del Ponte heeft overigens haar vooringenomenheid nooit onder stoelen of banken gestoken. Ze heeft van bij haar benoeming tot hoofdaanklager uitgebazuind dat Milosevic de schuldige was, dat ze daarvoor wel de bewijzen zou vinden en dat Milosevic levenslang zou krijgen omdat de doodstraf – en hieruit blijkt dat ze daar spijt over heeft – niet bestaat bij het Joegoslavië-tribunaal.
Kortom, het hele openingsoptreden was een aanfluiting van serene, eerlijke en onpartijdige justitie. Merkwaardig is dat de voorzitter van de rechtbank, Richard May, doet alsof zijn neus bloedt, dat hij niet weet dat Carla Del Ponte al maanden haar bevooroordeelde mening uitbazuint. Toen Milosevic Del Ponte daaromtrent de mantel uitveegde stelde May (onschuldig?) de vraag wat hij bedoelde toen hij zei dat "de aanklager al uw straf heeft uitgesproken". Milosevic klaagde van bij het begin het tribunaal aan. "Het tribunaal is illegaal", zei hij, "ik wil er niets mee te maken hebben." Milosevic wenste ook geen advocaten, hij verdedigde zichzelf. Toen het proces goed en wel begon, in februari 2002, begon zich dat al snel te wreken, want Milosevic was een hartlijder, met een hoge bloeddruk.

In de ogen van Del Ponte is Milosevic ook schuldig omdat hij contact had met de leiders van de Servische minderheden in Kroatië en Bosnië en hen wapens leverde. Die leiders, zoals generaal Ratko Mladic en Radovan Karadzic, staan trouwens ook nog op het verlanglijstje van het tribunaal. Maar waarom heeft ze dan de voormalige Duitse bondskanseliers Kohl en Schröder niet aangeklaagd wegens de levering van wapens aan de moslims en Kosovaren, waarmee wreedheden tegen Serviërs werden begaan? Waarom geen uitleg gevraagd aan de vorige Amerikaanse president Clinton voor het bewapenen van het bij de Albanese maffia betrokken UCK? Uiteraard repte Del Ponte met geen woord over de oorlogsmisdaden begaan door de NAVO tijdens de Kosovo-campagne en voor de NAVO-steun voor de UCK-guerrilla in Macedonië.

Het proces was dus gestart onder een slecht gesternte, meer nog het heeft de etnische spanningen op de Balkan weer aangewakkerd. De Serviërs geloven Del Ponte niet als ze beweert dat ze het niet tegen hen heeft. Zeker niet de duizenden die uit Bosnië en Kosovo werden verdreven. De Joegoslavische president Vojislav Kostunica viel al scherp uit tegen het tribunaal dat hij "hypocriet en partijdig" en een overduidelijk politiek instrument noemde. En zelfs de Servische premier Zoran Djindjic, die Milosevic omwille van het internationale smeer op illegale manier uitleverde aan Den Haag, houdt zich op de vlakte. Hij durft de Bosnisch-Servische leiders Mladic en Karadzic, die ongetwijfeld een aantal misdaden op hun kerfstok hebben, niet meer te arresteren en uit te leveren uit vrees voor de reactie.

Het Joegoslavië-tribunaal bezit een geloofwaardigheid die tot ver onder het vriespunt is afgedaald. Het tribunaal blijkt niets meer te zijn dan een instrument in dienst van de Amerikaanse geopolitieke belangen, net zoals het voortdurend schermen met “de mensenrechten” in feite een oorlogsalibi is. Het vervolgt personen om politieke redenen, het is selectief inzake vervolgen voor verantwoordelijkheid in oorlogsmisdaden, tot op het hoogste niveau. Het proces-Milosevic was dan ook een overbodig proces. Het vonnis stond al op voorhand vast. Als het tribunaal het spel eerlijk wou spelen, had het Milosevic ook de middelen moeten geven die hij nodig had voor zijn verdediging zoals bijv. gewoonweg een telefoon, een pc, ongelimiteerde toegang van zijn adviseurs, privé-gesprekken met die adviseurs, toegang tot alle door de westerse geheime diensten afgeluisterde gesprekken enz… Er rust een zware verantwoordelijkheid op de schouders van aanklaagster Carla Del Ponte en van rechtbankvoorzitter Richard May. Beide hebben zich al ernstig gecompromitteerd door hun bevooroordeelde aanpak en optreden.

Milosevic zou aan een natuurlijke dood gestorven zijn, hij had al langer last van hartkwalen en een hoge bloeddruk. Het Joegoslavië-tribunaal heeft een onderzoek bevolen. Het proces in Den Haag werd verschillende keren stilgelegd omdat Milosevic te ziek was om de zittingen bij te wonen. Op zijn verzoek om in een ziekenhuis in Moskou verzorgd te worden, wilde Den Haag niet ingaan. Ook hieruit blijkt het diepe wantrouwen vanwege Den Haag/Washington voor Rusland als oude vriend en bondgenoot van de Serviërs. Het tribunaal krijgt nu van verschillende kanten terecht het verwijt dat het de dood van Milosevic in de hand zou hebben gewerkt. De Russische minister van Buitenlandse Zaken betreurt dat Milosevic niet naar Moskou mocht komen voor verzorging. En ook de broer van de ex-president is erg boos op Den Haag. In Servië blijft het voorlopig rustig. Het Joegoslavië-tribunaal zelf zegt intussen dat het zich niets te verwijten heeft. "Het tribunaal neemt de grootste voorzichtigheid in acht wat betreft de gezondheid van de beklaagden, vooral als het om Milosevic ging", zegt het in een mededeling. Laten we hopen dat dit het definitieve einde betekent van die schertsinstelling die moest dienen om Europa onder controle van de Amerikaanse agenda te houden!
(Fred)

Geen opmerkingen: