16 juli 2006

Moderne plichtenleer

Moderne plichtenleer

Samenleven
Leven we samen?
Op onze weg
Basisbehoeften zeker hetzelfde
Maar maakt behoefte ook gelijk
En gelijkheid mag niet generaliserend zijn
Want wat is de norm
En kan gelijkheid voor ieder hetzelfde zijn
Is het niet veeleer een woord
Dat alleen maar suggereert
Een gevoel dat veel mensen bevrijd
Omdat het een illusie voed
En je zo schuldgevoelens onder één noemer kunt samenvoegen
Die gevoelens die je dikwijls niet zelf hebt
Maar die ons aangepraat worden
Om deelachtig te zijn aan collectieve schuld
Het is een handig middel om je in toom te houden
Door hen die echt schuldig zijn
Het maakt je medeplichtig
En zo voelt ge uzelf nooit vrij
Wat eigenlijk de bedoeling is van collectieve schuld
Want allen zijn we zo verplicht
De grote gelijkmaker te vinden
Er zijn geen ander tegenstellingen te verzinnen
We willen toch allen hetzelfde
Gelijkheid

En ook hebben allen dezelfde rechten
Alleen is de vraag wie rechten geeft
Want recht heeft vele namen
En vele vaders hebben ze te geef
Je hebt het recht om vrij te leven
Te leven met wie je rechten deelt
Maar moet dan niet beslist
Hoeveel rechten er worden verdeeld
Tast het rechtten geven
Geen fundamentele vrijheden aan
En wat met het recht
Dat stelt, dat je nergens voor hoeft te staan
Word het dan geen onrecht
Voor hen die een andere wereld voor zichzelf dromen
Die hun dromen rechtens willen beleven
De dialectiek die in elk streven naar boven komt drijven
Is als een zwerende en etterende wond
Die stinkt als de builenpest
Als recht al collectief kan zijn
Dan alleen als volksrecht
Waar is het anders op gestoeld
Op individualisme, op ik recht
Als het dat is, of zou zijn
Dan leven we eigenlijk in een jungle
Dan heeft het recht niet eens bestaansrecht
Het kan alleen maar vegeterend zijn
Een ding waar allerlei giftige padden op groeien
En ja ik pleit voor recht
Een recht dat ons samensmeed
Gerechtigheid

De plichten in de samenleving
Voor het bouwen aan een toekomst
De plicht voor anderen, goed
Maar maatschappij en toekomst
En wie daartoe behoord
Is dat bepalen al niet de éérste plicht
Denk niet dat men eindeloos plichten kan delen
Want dan wordende de verplichten rechteloos
Plicht is als een grijze streep
Ver aan de horizont
Niet te dichtbij
Voor velen onbereikbaar ver verwijderd
Van het moeten
Het gebiedende
Verplicht karakter van zulke plicht
Er zijn ontelbare die er niet naar streven
Die niet geïnteresseerd zijn
Die het maar niks vinden
Als het al niet stink lastig is
Een belemmering als het ware
Het woord alleen al, plicht!
Tast het niet je persoonlijkheid aan
Is het geen rem
Een sleutel op je zelfontplooiing
Kap lastig ook
Het is toch te stom
En is het niet in strijd
Met gelijkheid
En gerechtigheid

Door Dhr. E. Hermy

Geen opmerkingen: