28 maart 2007

De hoofddoek voor moslima’s

In dit land loopt de discussie hoog op als er mensenrechten geschonden worden. Ernstige mensenrechten zoals het recht om het dragen van een stuk stof op het hoofd zoals door moslimvrouwen die zo willen dat hun culturele eigenheid in het lang en het breed tot uiting komt. De progressieve verdwaasden van de multiculsekte roepen om het hardst dat een verbod op het dragen van een stuk stof op de gastarbeidershoofden een ernstige bedreiging is van die mensen hun mensenrechten.

Dat dit verbod alleen maar geldt voor mensen in openbare functie is van geen enkele tel in het debat. Er word aan de vreemdeling geraakt en dat is voldoende om sommige mensen volledig uit de bol te doen gaan.

Met een religieuze ijver die de broeders van liefde of de arme klaren doen blozen, zijn er mensen en organisaties zoals het onvolprezen en net-niet-heilig-verklaarde Anti-Facistisch Front en Blokwatch dat in zulke levensbelangrijke materie als de stofdoek voor het hoofd de banier van de mensenrechten draagt.

Een banier met een scherpe punt bovenaan zodat ze elke andersdenkende direct kunnen spiesen. Als deze organisaties op hun gesluierde blog de strijd aangaan tegen onverdraagzaamheid en vrouwelijke blote hoofden dan is het linkse gekkenland te klein voor woorden, om nog maar te zwijgen voor argumenten.

Te vuur en te zwaard wordt het recht op elke uiting van geloof en of politieke overtuiging verdedigt met de meest stompzinnige argumenten en verhaaltjes.

Straks moeten we nog lezen op de sites van deze mensenrechtenactivisten dat het maar helemaal normaal is dat een lid van Blood en Honour in vol ornaat aan een loket van pakweg de dienst vreemdelingenzaken mag zitten in het een of ander stadhuis. Ook een Vlaams Belanger zou met een stikker van de partij op zijn revers gerust aan een loket mogen zitten.

“Mensenrechten zijn namelijk universeel mijnheer …” zullen u de gelovigen van het multiculturele AFF en Blokwatch bevestigen.

Veel simpeler is het in Turkije. Daar weigert president Sezer zijn eigen vrouw de toegang tot de presidentiële woning als zij weer eens met die stofdoek op het hoofd naar huis komt. Maar ja, in het moslimland Turkije hebben ze nog nooit gehoord dat de mensenrechten universeel zouden zijn! Het ware geloof is universeel en niet die ketterse mensenrechten.


Turkse president Sezer en zijn gemalin.

Geen opmerkingen: