26 april 2007

Interview met VJW

Er werd aan VJW gevraagd om een interview af te nemen in kader van het situeren van verenigingen en groeperingen binnen de Vlaamse Beweging. Hieronder kunt u het interview lezen:

De titel van mijn artikel is: "De Vlaamse Beweging is een huis vol kamers." In wat voor kamer bevindt uw vereniging zich? (uitleg over de werking, waar het voor staat)
We streven inderdaad naar Vlaamse onafhankelijkheid, en daarom kan men stellen dat we inderdaad deel uitmaken van de Vlaamse Beweging. Toch hebben wij niet dezelfde invalshoek als de klassieke Vlaamse Beweging. Wij vertrekken van het idee dat belgië bestaat dankzij een belgische kaste (een belgische elite) die de Vlaamse bevolking onderdrukt, niet alleen staatkundig (in stand houden van artificiële staat) maar ook sociaal en vooral economisch. Onze vijanden zijn dus vooral intern (Vlamingen in dienst van deze Belgische kaste) en economisch.

Daarom ook onze solidaristische actie, omdat wij denken dat alleen door een nationale, sociale revolutie iets aan deze onderdrukking kan gedaan worden. Ons streven is om door vorming, maar ook door actie, te komen tot een nieuwsoortige nationale en revolutionaire gedachtestroming, open voor een geostrategische (Europa in de wereld) alsook een nieuwe nationalistische analyse van de huidige situatie.
Hoe ziet u Vlaanderen vandaag? (problematiek, positieve punten etc.)
De vraag hoe wij Vlaanderen zien vandaag is complex en niet zomaar in enkele woorden te omschrijven. Toch geef ik hier enkele punten die voor ons als Beweging belangrijk zijn. Volgens ons er in Vlaanderen een groeiende tendens naar fascizering bezig. De onderdrukkingsstaat belgië weet dat de problemen in verband met de instandhouding van de staat belgië enorm zijn. De verschillende geledingen van de machtskaste zijn met elkaar in concurrentie om de tanende nationale macht te herverdelen nu ze steeds meer de macht verliezen aan de Europese staat (dit zullen we de interne kastetegenstellingen noemen). Daarbij komt dat de sociale verzorgingsstaat op barsten staat, deels door de tomeloze immigratie die een enorme kost betekent voor het collectieve kapitaal, maar ook door de toenemende globalisering van de economie (waar migratie rechtstreeks mee verbonden is).

Vlaanderen is een rijke regio, maar door het economische systeem (geglobaliseerd kapitalisme) is die rijkdom niet ter beschikking van het collectief. In dit land is er een enorme werkeloosheid en een armoedegraad van 15%. Pensioenen en uitkeringen zijn bij de laagste van Europa. Laat ons deze tegenstellingen de sociale tegenstellingen noemen.

Voor een onafhankelijke staat dient dus de grote troef van Vlaanderen, namelijk de rijkdom, in zekere vorm terug herverdeelt te worden. De machtselite is zich wel bewust van deze groeiende spanningen en bereid zich voor op de komende strijd.

Daarom neemt deze staat stap voor stap antidemocratische wetten aan die de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vergadering en vereniging beknotten. Deze wetten worden voorgesteld als zijnde wetten tegen neonazi 's om de bevolking te misleiden en hen te deze fascistoïde wetten te doen aanvaarden. Maar de werkelijke doelgroep van deze nieuwe wetten en maatregelen (zoals de hervorming van de staatsveiligheid) is het volk dat onder de duim moet worden gehouden.

Dus in Vlaanderen en bij uitbreiding in belgië is er een antidemocratische ontwikkeling bezig die haar oorsprong al had bij de constructie van belgië. Vlaanderen is een antidemocratische onderdrukkingstaat, het is voor ons dan ook moeilijk om er het goede van te zien.
Hoe ziet u Vlaanderen in de toekomst?
De toekomst van Vlaanderen kan maar ten volle verwezenlijkt worden als de bevolking ervan vrij is en er dus nationale onafhankelijkheid is. Men kan niet van een toekomst van een volk spreken als dat volk niet eens beschikt over een nationaal territorium en de daar bijhorende overkoepelende staatstructuur. Het onafhankelijkheidsstreven is en moet voor ons verweven zijn in een organische organisatie van de volksstaat. Daarom is het noodzakelijk dat er gestreefd wordt naar een zo homogeen mogelijke samenlevingsgroep. De toekomst ligt dan ook vervat in de onafhankelijkheid van ons volk, maar ook is het noodzakelijk om op sociaaleconomisch vlak een solidaristische maatschappijvisie te ontwikkelen.

De toekomst ligt in het afwijzen van de onderdrukkingsstaat tegelijk met de afwijzing van het neoliberale kapitalisme dat zowel nationaal als internationaal de norm is. Onze toekomstvisie ligt in het behoud en de versterking van het sociale weefsel en de sociale en economische integratie van de gehele gesalarieerde bevolking. Een liberaal puur kapitalistisch Vlaanderen wijzen wij als toekomstmodel af. Het mag niet de bedoeling zijn de onafhankelijkheid te laten kapen door zuiver individualistische machtsgroepen.
Ziet u Vlaanderen, mocht ze onafhankelijk worden, ooit aansluiten bij Nederland?
De vraag naar een eventuele Vlaamse aansluiting bij Nederland na de onafhankelijkheid was 50 jaar terug voor vele mensen een totaal onwerkelijk streven. Velen vonden het bespottelijk om er nog maar aan te denken. Na de vorming van de Benelux was er echter al een vorm van samensmelting ontstaan maar dan vanuit de belgische context. Nu de Europese Unie de facto een staat geworden is, is de versmelting van Nederland en belgië nog groter, in feite maken de beide landen deel uit van de zelfde staat namelijk de Europese.

De Vlaamse onafhankelijkheid zal dan ook ten dele gepaard moeten gaan met een onafhankelijke opstelling tegenover Europa. Eigenlijk moeten we los van de Europese staatsvorming. Bij dit losrukken uit het Europese staatsverband zou het aangewezen zijn om de band met Nederland niet te verbreken maar integendeel de band juist te formaliseren en zo te komen tot een Groot-Nederlandse staat, waarin Vlaanderen en Nederland in een eerste fase als twee federatie 's zouden kunnen samensmelten.

De coalitie met Nederland maakt ons ook sterker om de loskoppeling van de Europese staat beter en met vereende krachten te kunnen verwezenlijken. Voor de bevolking zal deze ontwikkeling niet als vreemd meer worden gezien omdat de versmelting van staten in Europa de normaalste zaak is geworden.
Hoe ziet u de staatshervorming die er zit aan te komen?
De staatshervorming die er ongetwijfeld zal komen is op zich niet determinerend voor Vlaanderen. Men moet de zogezegde Vlaamse instellingen veeleer zien als neo-belgische verwezenlijkingen. Het Vlaamse parlement is het typevoorbeeld van de neo-belgische doelen van deze instellingen. Het dient vooral als hangmat voor de belgische kaste die op die manier eigenlijk twee doelstellingen nastreeft. Namelijk de schijn van Vlaamse zelfstandigheid creëren en daarnaast de belgische machtskaste van lucratieve posten voorzien. In feite zou men kunnen stellen dat juist de invoering van deze neo-belgische instellingen de staat belgië langer in stand houdt door dienstbaarheid tegenover de centrale staat af te kopen met mandaten in die zogenaamde Vlaamse instellingen.

Een mooi bewijs van onze stelling is gelegen in het feit dat zelf Ministers-presidenten van die Vlaamse regering kiezen voor een beheersfunctie (ministerpost) in de centrale belgische regering. Vlaamse regering en parlement zijn zo onbelangrijk dat telkens als een mandataris de kans krijgt hij van het Vlaamse niveau overstapt naar het centrale, want daar ligt de echte macht. Dus een staatshervorming in belgië loopt altijd uit op het beter doen werken van de belgische staat. Daarom noemen die hervormingen ook belgische staatshervormingen, het hervormen van de belgische staat. Ze betekenen voor ons, nationaal-revolutionairen, totaal niks vermits de onafhankelijkheid er geen stap dichter bij komt.
Nationalisme wordt vaak in een adem genoemd met racisme, extremisme, fascisme en nazisme. Hoe voelt u zich daarbij?
Dat nationalisme nu in één adem met nazisme, fascisme, racisme en extremisme wordt vernoemd heeft te maken met de wereldwijde verspreiding van het geglobaliseerde kapitalisme, dat uiteraard ook in belgië zijn vertegenwoordigers heeft. Nationalisme wordt nu door de transnationale kapitaalgroepen en industriëlen gezien als een rem op hun internationalistische machtsstreven.

Het is een terechte vaststelling van het grootkapitaal dat nationalisten uiteraard de eigen volksgroep willen dienen. Zelf de neoconservatieve nationalisten streven naar het behoud van de nationale machtselite en willen bij voorkeur de plaatselijke KMO beschermen tegen de globalistische kapitaalgroepen. Daarom wordt in Vlaanderen zelf het Vlaams Belang als nazistisch afgeschilderd, terwijl deze partij helemaal niet de belangen van het kapitaal in de weg staat. Toch is zij met haar migrantenstandpunt een stoorzender in het streven van de globalisten naar ongehinderde migratie en is zij dus een rem op de verdere invoering van reserve arbeidskrachten.

Het globalistisch kapitaal zet ook zodanig de overgebleven Vlaamse ondernemers onder economische druk, zodat die de sociale bescherming van de gesalarieerden wil afbreken. Om het verzet van de nationalistische groepen te breken gebruikt de machtselite, die de beheerders zijn van het monopoly kapitaal, het wapen van de demonisering. Elk afwijkend geluid wordt afgedaan als onverdraagzaam, racistisch en uiteraard fascistisch. De angst die leeft bij grote delen van de bevolking voor het fascistische gevaar, dat in werkelijkheid niet bestaat in hoofde van de nationalistische groepen, wordt zo gecultiveerd. De media, die eigendom zijn van de machtselite, pompt elke dag weer een dosis vermeend fascistisch gevaar in het collectieve geheugen. Op die manier maakt men een artificiële vijand en dito vijandbeeld. Men kan dus stellen dat het systematisch vermengen van nationalisme met scheldwoorden als racist en nazi een welbewuste tactiek is van de machtselite om zo de overgebleven oppositie totaal te kunnen demoniseren.

Dat de machtselite hierbij de linkse groepen in dit land voor zijn karretje kan spannen getuigt van de verwarring die heerst bij links. Zij zitten gevangen in het internationalistisch denken, en laat dat nu juist hetzelfde denken zijn van de geglobaliseerde kapitaalgroepen. Globalisme is de moderne vertaling van internationalisme. Dat men ons dus met scheldwoorden aanvalt bewijst voor ons dat we wel degelijk een alternatief kunnen vormen voor de huidige ideologie van het internationalisme.
Een populair thema aan linkse kant is milieu en ecologie. Hoe staan jullie tegenover deze onderwerpen?
Uiteraard zijn we geïnteresseerd in een ecologisch bewuste maatschappij met zorg voor de natuur en hoe die natuur te plaatsen in het economische kader. Wat betreft de energievoorziening is het duidelijk dat we moeten diversifiëren en moeten zoeken welke energie er op het eigen grondgebied kan opgewekt worden. Daar kunnen kerncentrales en zonne-energie een belangrijke rol spelen. We moeten voor een deel af van de fossiele brandstoffen zoals petroleum, niet alleen vanwege het vervuilende karakter van deze stoffen, maar ook vanwege de geostrategische belangen die ermee gepaard gaan (US dominantie).

Het is duidelijk dat de huidige consumptiemaatschappij niet te verzoenen valt met een milieuvriendelijke samenleving. Voor ons is een maatschappelijk totaalbeeld dan ook gelijk aan een milieuvriendelijkere wereld. Toch ontstaat de indruk dat de plotselinge milieuhype wel eens zou kunnen kaderen in een strategie van de politieke kaste om de bevolking een sociale afbraak te doen slikken met als argument dat het ten goede komen aan het milieu. Daarom is waakzaamheid geboden als je een mogelijke VS-presidentskandidaat nu de passie van een wereldwijd sober energieverbruik hoort prediken. Amerika heeft gigantische behoeften aan energie en heeft er dan ook alle belang bij om zijn eigen noden optimaal veilig te stellen. Het kan niet dat milieu een unilateraal begrip wordt. Besparen in Europa en Azië zodat Amerika lustig verder kan doen zoals het belieft.

Milieu is een politiek wapen aan het worden, niet alleen nationaal maar vooral internationaal. Onze bevolking mag daar niet het slachtoffer van worden.
Ik hoop u met deze antwoorden geholpen te hebben. Uiteraard vergen vele standpunten nog verdere verduidelijkingen die in het kader van een vraaggesprek niet zo makkelijk kunnen ingekaderd worden.

Kameraadschappelijke groeten,

VJW

Geen opmerkingen: