13 juni 2007

Antisociaal liberalisme wint in belgië de verkiezingen.

De verkiezingen hebben de pionnen van de belgische kaste door elkaar geschut. Er wordt nu beweerd dat vooral Vlaanderen rechts heeft gestemd omdat de CD&V de grootste partij is geworden en de LDD van nul naar 5 zetels springt. Het VB dat een achteruitgang van 5% tegenover de verkiezingen van 2004 moet incasseren is de eerste om te roepen dat rechts in het offensief is. Maar is dit wel correct?

Als je rechts omschrijft als een volks en identitair concept, met een sociale solidaristische onderbouw, dan is het duidelijk dat er in dit land niet als zodanig is gestemd, maar dat wel het tegendeel is gebeurd. Door het feit dat de socialistische partijen reeds jaren geleden hun achterban hebben verraden, zijn de meeste mensen zo ontgoocheld in de strijd om het behoud van hun sociale verworvenheden, dat ze elke strijdperspectief hebben verloren. Het is paradoxaal dat mensen die de eindjes elke maand aan elkaar moeten knopen om rond te komen, juist stemmen op diegenen die de eindjes nog een beetje korter willen maken. Het is eigen aan het systeem en aan de propagandamachine van dat systeem, met name de media, dat men uitsluitend die mensen promoot die de agenda van de machtskaste verwoorden, en zo word het volk misleid.

De partijen die gewonnen hebben stellen op geen enkel ogenblik de bestaande liberale doctrine in vraag. Integendeel, het zijn juist de meest extremistische vertegenwoordigers van deze doctrine. Vooral het VB en LDD zijn fanatieke aanhangers van het globalistische marktdenken. Het VB heeft volledig zijn solidaristische vleugel afgestoten en is nu nog liberaler dan de VLD. Toch was het voor vele kiezers gemakkelijk om op LDD te stemmen en niet op VB omdat velen vonden dat het origineel (LDD) beter is dan de namaakliberalen van het VB.

Als de kopstukken van VB zeggen dat rechts gewonnen heeft in Vlaanderen, dan moet dat ten aanzien van de CD&V toch met een paar zakken zout genomen worden. Het is inderdaad zo dat de NV-A in economisch opzicht rechtsliberaal denkt, maar de invloed van die fractie is al bij al zeer beperkt. Dat zal vlug blijken als de deal rond de staatshervorming uit Leterme zijn hoed zal komen. De belgische kaste zal het land verder beheren zoals ze dat al bijna 180 jaar doen. En wat de CD&V betreft zullen ze dat met, de door het VB zo verfoeide, vakbonden en ziekenfondsen doen. Die Christelijke vakbonden en ziekenfondsen zullen hun liberale en socialistische vrienden en belgische bondgenoten niet in de kou laten staan.

Dus een rechtse overwinning? Droom maar verder daar op de Madou! Het was gewoon zielig toen de voorzitter van het VB bijna op zijn knieën ging zitten toen hij pathetisch opriep om een front te vormen met de CD&V. Stelt u voor, een voorzitter van een partij waarvan de militanten uit de christelijke vakbond worden gezet als waren het criminelen, diezelfde voorzitter staat te janken om samen een regering te mogen vormen met die groep die zijn eigen mensen zo discrimineert. Mooie rechtse frontvorming.

Sommige mensen zouden zich werkelijk prostitueren om toch maar een belgische minister te mogen worden.

Het enige front dat er in deze verkiezingen echt tot stand is gekomen is het front voor nieuwe migratie. Want inderdaad, er is een rode lijn te bespeuren bij al de winnende partijen. Net zoals de vorige kliek die belgië beheerde zijn ook de huidige winnaars van de verkiezingen tuk op een nieuw rondje migranteninvoer. Zo wel LDD als NV-A over de CD&V tot en met het VB willen nieuwe vreemdelingen naar dit land halen. Dit keer moeten het hoogopgeleide mensen zijn die men wil invoeren. Kwestie van nu ook onze eigen middenkaders en middenklasse een massa concurrenten te bezorgen. Allemaal ter meerdere glorie van het ultraliberalisme en de winsthonger van de grote bedrijven.

Er is wel een interessant gegeven bij deze verkiezingen vast te stellen, vooral dan voor ons, Solidaristen. Klassiek links is in Vlaanderen gedecimeerd en klein links stelt niks voor. De verdediging van de belangen van de loontrekkende en van al wie van een inkomen uit arbeid moet leven is in de huidige context bijna onbestaand. Er is een historische opportuniteit om de derde weg, met name het solidarisme, als alternatief voor het ultraliberalisme en socialisme te propageren. De oude recepten werken niet meer en de mensen zoeken naar nieuwe oplossingen voor hun problemen. Hier ligt een taak weggelegd voor de nationale krachten. De Nieuw-Solidaristische weg.

We moeten bouwen aan een sterke sociale en nationale beweging, zo dat we de sociale verworvenheden van onze mensen kunnen verdedigen en vrijwaren. Ook in de strijd tegen de volgende immigratiegolf zijn de Solidaristen het enige alternatief.

1 opmerking:

Surtur zei

Goed gesproken!! leve het Nieuw Solidaristisch Alternatief! Het land smeekt om een nieuwe frisse politieke wind!