02 september 2007

Amerikanisering en anti-islamisme: 2 handen op 1 buik!

De leugen van een "islamitische samenzwering" is niet ontstaan in Europa, maar "overgewaaid" vanuit Amerika en Israël. Ze is in feite al ontstaan vlak na de Zesdaagse Oorlog. Israël wil immers ook Europese steun voor zijn voortbestaan! De grootste islamofoben zijn daarom vaak van Joodse afkomst (Bat Yeor, Bernard Lewis, Leon De Winter, Robert Redekker, Henryk Broder) of zeer pro-Joodse Goijim (George Bush, Silvio Berlusconi, Filip Dewinter, Geert Wilders).

Anti-islamisme is een valstrik van de neoconservatieve rechterzijde die veelal bevolkt wordt door figuren die van links komen. De neocons zijn een synthese van verschillende ideologische strekkingen: o.a. neo-marxisme, trotskisme, zionisme, atlantisme, liberalisme. Als je mij niet gelooft, bekijk dan eens het referentiekader van de "Antideutsche". Anti-islamisme heeft alleen maar noodlottige gevolgen voor Europa: het zaait etnische en religieuze conflicten, rellen e.d. op ons continent - volgens het aloude "verdeel en heers" - en het vergiftigt verder onze cultuur door haar gelijk te stellen met de (liberale) "Westerse waardengemeenschap". Anti-islamisme is - in tegenstelling tot wat het lijkt - vooral een systeembevestigende kracht die Europa klein en verdeeld moet houden; een kleine correctie van de "open", multiculturele immigratiemaatschappij op een voor Joden hinderlijke al te uitgesproken islam; een afleidingsmanoeuvre van de tanende VS-hegemonie; enz.

Het Vlaamse Blok ageerde vroeger zéér terecht tegen de gastarbeid, zonder daar een pseudo-cultureel, pseudo-religieus karakter aan te verbinden. Gastarbeid – geografische mobiliteit van de productiefactoren - is immers zowat de “smeer” van de VS-gecentreerde wereldeconomie en de melting pot geldt als hét maatschappijmodel. Gastarbeid en de melting pot in vraag stellen, is échte maatschappijkritiek. Anti-islamisme niét. Dat alles past ook in een veel groter kader waarbij de Europese rechterzijde wordt omgeturnd naar Amerikaans (Republikeins) model. Hetzelfde geldt voor de linkerzijde, maar dan naar Democratisch model. Beide zijn quasi volledig inwisselbaar natuurlijk. Waarom zien zo weinig Europeanen dat in?


Geen opmerkingen: