26 augustus 2007

Verscheur de ondemocratische Belgische grondwet!

Als de Vlaamse politieke elite de moed en het verstand zou hebben, dan zouden ze best bij het begin van het volgende parlementaire jaar dat begin september een aanvang neemt de opzegging aankondigen van de onhoudbare en voor Vlamingen ondemocratische Belgische grondwet. Deze grondwet verhindert dat ons volk zijn numerieke meerderheid ten volle kan laten wegen op de toekomst van Vlaanderen. De bestaande grondwet vergrendelt de vrijheid van handelen van ons volk,en is daarom niet meer werkbaar als instrument voor de ingrijpende veranderingen die er op sociaal-economisch gebied moeten gebeuren.

De Vlaamse elite moet toch eindelijk beseffen dat de belgische staat en de daarbijhorende grondwet die deze staat stuurd een rem is geworden op het verder funcioneren van onze samenleving. Dat geldt zo wel voor de pro-belgische elite, de Waalse als de Brusselse. De Vlaamse politieke elite kan maar beter de onafhankelijkheid van de staat Vlaanderen uitroepen. Want de belangentegenstellingen binnen de belgische kaste zijn zo enorm, dat men gerust mag spreken van een tijdbom die onder het federale bestel ligt. De belangen van diverse machtsgroepen in de belgische samenleving staan onder zulkdanige druk dat een hervorming van de bestaande staat België niet zal leiden tot een drukvermindering, maar er integendeel zal toe bijdragen dat de spanningen nog toenemen. Het smeermiddel dat deze belgische staat nu al meer dan 175 jaar bij elkaar houdt, namelijk geld en maatschappelijke functies zijn op. Daarom ook de discussie over een grotere vertegenwoordiging van Vlamingen in de NMBS. Maar meer machtsdeling is in belgië ondenkbaar.

Het tast het karakter van de nationale elite aan, en dus het karakter van belgië. Ook het feit dat Vlaanderen als een soort kolonie geld moet afdragen om de bestaande staat te laten overleven is nu een niet meer vol te houden optie. Het geld is op. De problemen die nu op ons afkomen, met name de vergrijzing en alle sociaal economische implicaties die dat met zich zal meebrengen zijn zo gigantisch, dat de Vlaamse elite moet kiezen voor een vlucht vooruit. De federale structuur is een rem geworden op het overleven van de Vlaamse elite, die als ze geen oplossingen kan aanreiken voor de schokgolven die door de vergrijzing zullen ontstaan zelf van de kaart zal worden geveegd. Daarom roept nu zelfs professor Senelle, die anders niet van nationalisme mag worden verdacht, nu toch op om belgië de facto totaal om te vormen. Het is een laatste poging van het establishment om toch nog een vorm van belgische samenhorigheid te laten behouden. Al was het maar door het koningshuis als bindmiddel aan te houden.

Het is een wanhoopspoging van de prof en van de elite, er is geen reddingsboei meer. De politieke kaste had verwacht dat men de problemen die op ons afkomen nog wel een tijdje in de wachtkamer kon plaatsen en men intussen leuk verder kon doen alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Het is een traditie die dit land al jaren ontsiert, men lost de problemen op als ze er zijn. En als men het dan niet meer kan oplossen, dan kiepert men er een lading staatshervormingen over. Maar deze keer is de situatie dermate erg dat een struisvogeltactiek niet meer aan de orde is tenzij men zijn nek kwijt wil raken. Bovenop de al gekende problemen van de vergrijzing is er nu nog een aanstormende financiële crisis bijgekomen die als een tsunami de gehele wereld overspoelt. Die financiële crisis zal onvermijdelijk uitmonden in een algehele economische crisis. Spoed is geboden, en het begin van het Vlaamse parlementaire jaar is niks te vroeg. Als de Vlaamse politieke elite de noodzakkelijke onafhankelijkheid uitroept, dan zullen alle nationalisten deze stap steunen en toejuichen. En mits het vertellen van de economische en financiële waarheid zal ook de gewone man in de straat kunnen overtuigd worden van de noodzaak van deze stap tot afscheiding.

Als de Vlaamse politieke elite nog enige geloofwaardigheid wil behouden dan moet ze optreden. De vorige Vlaamse minister president heeft zijn post verlaten om belgie te dienen, hij zal er nu al dik spijt van hebben. Als de rest van de politieke kaste ook wil ondergaan, en wil meegesleurt worden in het opengebarsten schip dat belgie noemd,dan moeten ze maar verder doen zoals ze bezig zijn. Als de bevolking (die nu nog niet al te zeer verontrust word door de implosie van ons sociale zekerheidssysteem) morgen wakker word en ze merkt dat ze financieel in haar blootje staat,dan zwaait er wat. Dan zal het gedaan zijn met de clown uit te hangen in allerlei tv proggrammas. Het vergt maar een klein beetje moed,om Vlaanderen een eigen grondwet te geven. Het oude vermolmde en daardoor onbruikbare schip belgie zal zinken. Als de Vlaamse politieke kaste niet de nodige kracht en moed heeft om het eigen volk te redden dan kunnen ze beter samen met belgie zinken. Mischien dat dat de volgende optie word. En deze optie is voor ons nationaal revolutionairen welicht wenselijker. En de Vlaamse politieke kaste kennende waarschijnlijk de meest waarschijnlijke. Want moed en Vlaamse politici, het is een onoverbrugbare tegenstelling!

23 augustus 2007

Tegen de anti-islambetoging van 11/09!

Door Washington opgezette satelietorganisaties trachten in Brussel op 11 september zoals bekend te betogen "tegen de islam". De reden waarom wij als VJW elke deelname aan die betoging weigeren, wordt door één van de organisatoren mooi aangehaald:

"Het is een Europese betoging. Een multicultureel initiatief, zo u wil. Mensen uit al de 27 lidstaten van de EU komen op 11 september bijeen in Brussel, ongeacht kleur, afkomst of religie. Wij verwachten joden, christenen, Sikhs, zwarten, blanken, hindoes, boeddhisten en ex-moslims die allemaal achter de Europese idealen staan zoals die onder meer verankerd zijn in de verschillende mensenrechtenverklaringen."
(U. Ulfkotte, Duits journalist, initiatiefnemer van de 11/09 betoging. Vraaggesprek in 't Pallieterke 22/08/2007 )

Voor VJW is het duidelijk:
1. Wij nemen niet deel aan betogingen die moeten dienen om multiculturalisme te gaan verdedigen tegen wat dan ook, zelfs al is dit de niet-Europese religie islam.
2. Wij weigeren de liberaal geïnspireerde mensenrechtenverklaringen als een weerklank van de Europese maatschappelijke idealen te aanzien. Deze verklaringen zijn ideologisch liberaal gekleurd en dienen bovendien als alibi voor een imperialistische oorlogspolitiek tegen regimes die de Washington-wereldorde niet aanvaarden.

15 augustus 2007

Anti-islam appél = Ideologische manipulatie door de US.

De aangekondigde betoging van 11 september die door moet gaan in Brussel lijkt ons het begin van een ideologische recuperatie van de nationalistische krachten. Het lijkt ons ingegeven door de imperialistische doelen van de US-administratie. De USA proberen op dit ogenblik een wereldwijde koude oorlogssfeer nieuw leven in te blazen. Ditmaal is niet het communisme (dus een concurrerend economische model) de vijand, maar wel een religie die niet compatibel lijkt met de loyalistische vrijmarkt ideologie. Deze religie, de Islam wordt als een terroristische, geweldverheerlijkende wereldvisie bestempelt en is dus vijand nummer één van het Amerikaanse imperialistische kapitalisme.
In Irak is de oorlog, volgens de Amerikanen, een strijd tussen goed en kwaad. Dus een strijd tussen het consumptieaanbiddende westen en een achterlijke, gewelddadige, naar terrorisme neigend geloof. Omdat de agressiepolitiek van de Amerikanen handen vol geld kost, en zij bovendien niet het verhoopte militaire succes boeken komt de huidige administratie in ademnood. De USA hebben geweldige begrotingstekorten en zitten financieel aan de grond. Dat is een heel andere waarheid en realiteit dan het officiële gejubel over het thuisland van de vrijemarkteconomie.
De Amerikaanse financiële elite, die voor een groot deel bestaat uit prozionistische machtsgroepen (die hun eigen agenda hebben tegen het Islamisme) zoeken nu bondgenoten in het westen. Daarom hun poging om zeker in Europa de anti-islamkrachten te mobiliseren om zo financiële en materiële steun te verwerven (troepen en wapens) in hun, door economisch eigenbelang ingegeven, oorlog tegen de Islamisering van de wereld en meer bepaald in Europa.
Ze maken daarvoor gebruik van de grote groepen van Europeanen die de massale invoer van arbeidskrachten en de multiculturele maatschappij afwijzen. Daarom dat partijen als het Vlaams Belang en vooral Dewinter enthousiast op de kar springen van het anti-islamisme. Deze nationalistische partij heeft zich volledig op de lijn gezet van het economische denken van de Amerikanen met name het neoconservatisme. Deze partij steunt ook volledig de Zionistische politiek van bezetting en imperialisme van de joodse-Amerikaanse lobby’s.
Wij zijn er van overtuigd dat de zogenaamde strijd tegen de Islamisering van Europa een schijngevecht is. De Europese volkeren mogen niet in deze val trappen die het Amerikaanse imperialisme heeft uitgezet. Onze vijanden zijn niet bepaalde gelovigen of welbepaalde religies. Onze vijanden zijn integendeel het transnationale bedrijfsimperialisme en het supranationale kapitalisme. Dit systeem is de oorzaak van de massale invoer van vreemde arbeidskrachten. Het vrijmarktsysteem is de oorzaak en de fervente verdediger van de multiculturele maatschappij. Het is de veroorzaker van al de ellende die we nu meemaken in onze westerse wereld, inclusief het islamprobleem. Want inderdaad, we erkennen dat er een groeiende polarisering bezig is tussen de autochtonen en de allochtone inwoners van Europa.
Maar deze scheiding van geesten (en vooral van belangen) loopt niet langs een religieuze lijn. De scheiding van geesten loopt langs een identitaire en economische lijn.
Daarom zal onze strijd tegen de multiculturele maatschappij niet verminderen. Maar wij strijden voor de eigen belangen (economische-culturele) van onze volkeren. Niet gestuurd door een Amerikaanse marsorder.
Daarom bedanken we voor deelname aan de manifestatie op 11 september.

12 augustus 2007

Brussel is een tijdbom!

"Brussel is een tijdbom! Ik kan geen Marokkanen meer luchten. De laatste tijd hebben sommige incidenten ervoor gezorgd dat ik getekend Brussel wil verlaten. Ik werd in de Hoogstraat gemolesteerd door een groep Marokkanen, nadat ze eerst mijn vriendin voor hoer hadden uitgescholden en ik vervolgens ‘jullie zusters zijn zelf hoeren’ naar ze riep. Ik maakte ook een paar berovingen mee door Marokkanen. De Marokkaanse jongeren dreven mij tot waanzin. Nochtans deed ik mijn best om een echte moslim te worden. Ik ben zelf afgestudeerd op een thesis over de radicale islam. Maar hun houding en hun levensstijl deed bij mij alle gevoel voor nuance verdwijnen. Ik had hoe dan ook enorm veel moeite met de dubbele moraal van hun cultuur. Aan de ene kant is er het gedweep met hun verheven moraal en de superioriteit van de Islam, maar aan de andere kant is er de groeiende minachting voor onze bevochten westerse vrijheden. Er is een soort bandeloosheid onder de Marokkanen omdat ze neerkijken op onze cultuur. Sommigen van hen gedragen zich als een bende jakhalzen die dag en nacht over de Brusselse straten zwalpen en een spoor van vernielingen achterlaten. De Marokkanen beschouwen onze vrouwen ook allemaal als hoeren. Bij de Marokkanen word de eer van de vrouw zogenaamd maximaal beschermd. Marokkanen testen uit hoe ver ze kunnen gaan met hun provocatie. Er is ook een bepaalde groep Marokkanen gefascineerd door de jihad. Ik geloof rotsvast dat Brussel een tijdbom is die elke dag kan ontploffen. Er komt zeker een moslimaanslag in Brussel. Het is gewoon een kwestie van tijd!"

Deze woorden zijn van journalist en schrijver Arthur Van Amerongen, die een boek schreef over de Marokkaanse bevolkingsgroep in Brussel. Zijn boek BXL EURABIA wordt in het weekblad Knack als verbluffend en hallucinant omschreven. De auteur is een fervente verdediger van de multiculturele verloedering. Als voorstanders van de multiculturele chaos bovenstaande commentaren geven, dan is elke toevoeging van nationalistische en identitaire signatuur overbodig. Wat de linkse knullen en systeemneukers van Knack hallucinant vinden aan dit boek, dat wordt door de nationaal-revolutionairen al lang als de weergave van het reële bestaande leven in Brussel en andere grote steden gezien. Alleen als een nationaal-revolutionair deze dingen zegt of schrijft is dat een manifeste uiting van racisme, maar als een multicul-activist zijn ontgoocheling en twijfel uitschreeuwt over de nepintegratie dan is dat toegelaten. Brussel is een tijdbom. Wij weten dat al lang!!

Aankondiging! 12de Historische beurs Vlaamse Beweging

09 augustus 2007

Mag men de Koran verbieden?

Mag men de Koran verbieden? Naar aanleiding van het voorstel van Geert Wilders, een ultra liberale Nederlandse politicus om de koran te verbieden is er weer een hele discussie ontstaan . In deze discussie gaat het dan om de vraag of iemand als Wilders wel goed bij zijn hoofd is om zulke voorstellen te lanceren.

De democratie moet toch gevrijwaard,en de vrijheid van meningsuiting is toch heilig nietwaar?! Wilders stelt dat hij de Koran op dezelfde hoogte(of laagte) stelt als Hitlers boek Mein Kampf, en dat de Koran bijgevolg net zo goed verboden moet worden in Nederland als dat het geval is met Mein Kampf. Hier stelt zich al een eerste paradox voor de tegenstanders van een verbod op het verspreiden van de Koran. Het is voor de politieke en andere elites in Nederland, maar zeker ook in ons land evident om bepaalde geschriften op de verboden index te plaatsen. Meer zelfs, het is dagelijkse praktijk. In ons land zijn talrijke publicaties verboden. Er is het verbod om negationistische boeken en artikelen te verspreiden. Er is een verbod om racistisch geïnspireerde boeken of artikelen te publiceren. Er is het verbod om discriminerende advertenties te plaatsen. Het is zelfs verboden om in het publiek uiting te geven aan bepaalde ideeën, zonder dat deze ideeën of meningen op papier staan, men kan je mits getuigenverklaringen toch vervolgen!

Sommige muziekteksten zijn verboden, en bijgevolg probeert men in de publieke ruimte het zingen van deze teksten tegen te gaan, meestal door het muziekevenement te laten verbieden. Men gaat in dit land zo ver om organisaties die zich van ver of van dicht schuldig maken aan het verspreiden van verboden geschriften gewoonweg te verbieden (of men doet toch minstens pogingen om deze groepen te verbieden). Men schroomt zich zelfs niet om een verbod te eisen op het houden van bijeenkomsten, georganiseerd door mensen die op die bijeenkomsten verkeerde en verboden meningen zouden kunnen uiten.

Men vraagt aan de overheid zelf preventief op te treden, wat de censuur niet alleen van toepassing maakt op het uiten van meningen, maar ook op ideeën die nog niet in woorden of geschriften zijn geconcretiseerd. De belgische elites en hun loopjongens, de linkse verklikkers zijn er steeds als de kippen bij om almaar meer uitingen van meningen te verbieden, meningen die hen niet zinnen uiteraard. Het is courante praktijk geworden en men kijkt er niet meer van op dat publicaties en de mensen die verantwoordelijk zijn voor bepaalde publicaties voor de belgische rechtbanken verschijnen en veroordeeld worden. Het heeft in onze maatschappij zelf voor een angstsfeer gezorgd, een angstsfeer die ervoor zorgt dat zelfs leden van de elites niet vrijelijk meer durven opkomen voor hun mening . Er is zelfcensuur, bovenop de staatscensuur. Men heeft er zelf een populaire term voor uitgevonden. Het politiek correcte denken!

De rechtvaardiging om bepaalde boeken en of artikelen te verbieden word gehaald bij een brede consensus die er zou bestaan bij de publieke opinie. Een consensus die in feite door de belgische elites is afgedwongen via manipulatie door de media en andere instrumenten die in handen zijn van deze elites. Het is dan gelegitimeerd door wetten die door het belgisch schijnparlement zijn aangenomen. Maar het gaat hier eigenlijk om wetten die door partijelites aan de bevolking werden opgedrongen. De grondwet werd verkracht en de vrijheid van meningsuiting beperkt.

Onze redenering is de volgende, als het inderdaad democratisch is om bepaalde meningen te verbieden: Wie bepaald dan de inhoud van die meningen? We zien dat in dit land het een elite is die bepaald wie wat mag zeggen en schrijven. Men doet dat uiteraard om de belangen van deze elites te vrijwaren. Als er morgen een schift gebeurt bij de samenstelling van de machtselite,of als de machtselite van karakter verandert, dan is het mogelijk, dan is het legitiem om ook de toegelaten meningen te herzien! Wij nationaal revolutionairen hebben gezien dat het mogelijk is, zelf wenselijk, en bovenal democratisch is om te ijveren dat bepaalde groepen en of meningen buitenspel worden gezet. Het hangt alleen af van de machtsverhoudingen. In die zin kan de Koran zeker worden verboden. Maar ook het belgische volkslied. Is dit lied immers niet het symbool bij uitstek voor de vernedering van ons volk. Telkens men het zingt of publiceert is het een verheerlijking van de onderdrukkingstaat België. En is volksonderdrukking niet de grootste discriminatie die er bestaat?

08 augustus 2007

Censuur in het liberale systeem: Klacht tegen 'Kuifje in Congo'

In dit apenland heeft het politiek correcte kromdenken alweer een staaltje van absolute dwaasheid laten zien: er werd volgens het persagentschap Belga een onderzoek vanwege het Parket ingesteld naar het stripalbum 'Kuifje in Congo'! Bij justitie weet men duidelijk niet wat gedaan met hun tijd en geld, zoals bekend is er geen achterstand in dossiers meer en is de criminaliteit in onze steden zo goed als verdwenen! Wijlen auteur Hergé zou men trouwens al langer maar al te graag terug opgraven om hem alsnog voor een rechtbank te slepen, gelet op zijn activiteiten eind de jaren '30 en tijdens de oorlogsjaren... Indiener van de klacht, een zekere "Mbutu Modondo Bienvenu", een Congolees student, heeft zich niet enkel in de kijker weten te werken maar vooral ook aangetoond tot wat voor absurditeiten de Wet Moureau en andere uitzonderingswetten en censuurregels in de liberale democratuur kunnen leiden. Eerder was er recent ook al een klacht tegen hetzelfde album in Groot-Brittannië. Het heeft de verkoop ervan in elk geval explosief doen toenemen.


De albums van Hergé werden nog vaak bewerkt nadat ze waren uitgegeven, en Hergé gaf toe soms beschaamd te zijn over de standpunten die toentertijd in naar voor kwamen. Zo werden karikaturale volle lippen en kroezelhaar in nieuwere uitgaves gereduceerd, en werd een les aardrijkskunde over België die Kuifje gaf aan de Afrikaantjes, vervangen door een les wiskunde. Het album dateert uit de jaren '30 en geeft de toenmalige tijdsgeest weer, ondermeer inzake kolonialisme.